Τις τελευταίες μέρες η εργοδοσία και το HR κάνουν τις καθιερωμένες συναντήσεις-συζητήσεις με εργαζόμενους σε διάφορα τμήματα για να συμπληρώσουν “στα χαρτιά” ότι νοιάζονται για τις συνθήκες δουλειάς που επικρατούν στην εταιρεία.

Στην πραγματικότητα ξέρουν πολύ καλά τα προβλήματα καθώς και τα αιτήματα των εργαζομένων και επιλέγουν να μην κάνουν κάτι γι’ αυτά..

Σε αυτές τις συναντήσεις τόλμησαν μάλιστα να στριμώξουν και να ρωτήσουν συναδέλφους αν είναι μέλη του σωματείου ή όχι, λες και οφείλουμε να τους ενημερώσουμε, λες και απαγορεύεται οι εργάτες να οργανωνόμαστε και να παλεύουμε συλλογικά. 

Το ξεκαθαρίζουμε μια και καλη! Τέτοιες ερωτήσεις εκφοβισμού δεν θα περάσουν!

Να μην τολμήσει το HR ή το management να ασχοληθεί με το δικαίωμα των εργαζομένων να ζουν και να παλεύουν για τη ζωή τους.

Κανένας συνάδελφος δεν ειναι υποχρεωμένος να απαντήσει! 

Δε μας σταματάνε αυτές οι πρακτικές, και ξέρουμε τι τους πονάει, οι συνάδελφοι οργανωμένα και συλλογικά να διεκδικήσουν ΣΣΕ, συμβάσεις, αορίστου χρόνου, αυξήσεις στους μισθούς και ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας για όλους.

Εμείς από τη δική μας την πλευρά ξεκαθαρίζουμε ότι οι εργαζόμενοι δεν τρομοκρατούμαστε. Δε σταματάμε και συνεχίζουμε την πάλη μας.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Over the past few days, management and HR have been holding their routine meetings and discussions with employees in various departments to show, “on paper,” that they care about the working conditions at the company.

In reality, they are well aware of the problems as well as the employees’ demands, yet they choose to do nothing about them.

At these meetings, they even had the audacity to corner colleagues and ask them whether or not they are union members—as if we were obligated to inform them, as if workers were forbidden from organizing and fighting collectively.

Let’s make this crystal clear once and for all! Such intimidation questions will not be tolerated!

Let HR or management not dare to interfere with workers’ right to live and fight for their livelihoods.

No colleague is obligated to answer!

These tactics won’t stop us, and we know what hurts them: our colleagues organizing and collectively demanding collective bargaining agreements, contracts, permanent employment, wage increases, and meaningful health and safety measures for everyone.

For our part, we make it clear that we workers will not be intimidated. We will not stop, and we will continue our struggle.